ردکردن این

فورجینگ چیست؟

در گذشته برای اتصال دو میلگرد از روش پوششی و روی هم قرار دادن ( اورلپ ) استفاده می شده است.اما امروزه روش های جدیدی از جمله فورجینگ جای روش های قبلی را گرفته اند.در این مقاله به بررسی این روش از جوشکاری خواهیم پرداخت. سپس بعد از بررسی مزیت ها و معایب آن ، در مورد کاربردهای این نوع جوشکاری در صنایع امروزی صحبت خواهیم کرد.

فورجینگ چیست؟

فورجینگ در واقع یک روش جوشکاری برای فلزات است.در این روش از جوشکاری هر دو بخشی که قصد اتصال آن ها را داریم در مرحله اول در دمای بسیار بالا حرارت داده می شوند،در مرحله بعد این دو قطعه چکش کاری یا پرس می شوند.در نهایت دو قطعه کار ادغام خواهند شد که اصطلاحا به آن فورج می گویند. رایج ترین کاربرد این نوع جوشکاری در صنعت این روزها اتصال سر به سرد میلگرد ها است.

همه چیز درباره تاریخچه فورجینگ:

این نوع جوشکاری که برای جوش دادن سر میلگردها استفاده می شود برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ در دو کشور آمریکا و ژاپن استفاده شد. در ابتدا این روش به عنوان یکی از زیر شاخه های یک پروسه جوشکاری دیگر به نام گاز اکسی استلین یا GPW گسترش پیدا کرد. در اوایل ورود فورجینگ از این جوشکاری برای جوش دادن ریل ها و لوله ها و سپس در جوش دادن میلگردهای فولادی استفاده می شد.

روش اجرا جوشکاری GPW:

در این روش از اتصال فلز به یکدیگر به جای اینکه میلگردها روی هم قرار بگیرند، سر هر دو میلگرد در دمای ۱۲۰۰ تا ۱۲۵۰ درجه حرارت داده می شود.پس از آن به دو سر میلگرد ها توسط فشار هیدرولیکی فشار وارد می شود.که در نهایت منجر به اتصال میلگرد ها خواهد شد.

کاربردهای جوشکاری فورجینگ عبارت اند از :

جوشکاری فورجینگ برای اتصال موارد زیر به کار می رود:

  • متصل کردن میلگردهای موجود در ستون ها در سازه های بتنی
  • متصل کردن میلگردهای قونداسیون ها
  • متصل کردن میلگردها در فرآیند سبد بافی و شمع ها در طول های متفاوت و تیپ های گوناگون
  • متصل کردن میلگردهای ضایعاتی و پرت
  • متصل کردن و اصلاح کردن بولت های شکسته شده و آسیب دیده
  • متصل کردنمیلگردهای دیوارهای برشی
  • متصل کردن میلگردهایی که در تیر برق ها وجود دارند.
  • اصلاح کردن و افزایش دادن ریشه های کوتاه

 

  • نکاتی که حین فرآیند فورجینگ باید رعایت شود!

  1. برای داشتن جوش استاندارد باید هنگام بستن قطعات توجه کنیم که فک گیره روی آج میلگرد بسته نشود. زیرا در این شرایط اعمال فشار باعث لغزش میلگردها می شود و در نتیجه جوش استانداردی نخواهیم داشت.
  2. ایجاد حرارت باید به صورت یک نواخت انجام شود.در نتیجه شعله باید بر آرماتورها عمود باشد.همچنین میلگردها باید در مرکز شعله قرار گرفته باشند.
  3. مقدار فشاری که وارد می شود باید تا اندازه ای باشد که قطر محل جوش ۱٫۴ برابر قطر اولیه بشود.
  4.  در این نوع جوشکاری حرارت دادن باید تا زمانی ادامه پیدا کند که نقطه اتصال های مورد نظر حالت خمیری و سرخ پیدا کنند.
  5. به هیچ عنوان برای سرعت بخشیدن به فرآیند سرد شدن فولاد از ریختن آب سرد روی آن استفاده نکنید.زیرا این کار منجر به تغییر کردن ساختار ملوکولی فولاد می شود.که در نهایت به ایجاد ترک در قسمت جوش خورده فولاد می شود.
  6. برای اطمینان پیدا کردن از کیفیت جوشکاری ها آن ها را امتحان کنید.شما حتی می توانید به صورت چشمی همه ی اتصالات را بررسی کنید تا به صورت حدودی از میزان کیفیت جوشکاری ها اطلاع پیدا کنید.
  7. یکی از ویژگی هایی که نشان دهنده کیفیت خوب اتصال است.این است که بعد از اتمام فورجینگ یک شیب ملایم از قسمت قطور که همان درز جوش است تا قطر اصلی ایجاد شده باشد. اگر این شیب ایجاد نشده باشد به این معناست که فشار پمپ تنظیم نبوده است . یا مشعل بیش از حد حرارت داشته است.
  8. با استفاده از دستگاه خم هیدرولیک کیفیت جوش آماتورها را به وسیله تست خمش در کارگاه انجام دهید.

مزیت استفاده از جوشکاریGPW :

  • افزایش مقاومت اتصال به دلیل افزایش قطر
  • صرفه جویی کردن در مصرف میلگرد ها تا میزان ۳۰ درصد
  • کاهش چشم گیر خطا در مباحثی مانند آرماتوربندی و نحوه چیدمان میلگردها
  • کاهش پیدا کردن وزن سازه به دلیل خذف شدن اورلپ
  • افزایش مقاوت سازه ها به دلیل کاهش دادن وزن سازه . این مقاومت ها در برابر نیروهای خارجی از جمله (زلزله و…) است.
  • افزایش پیدا کردن اختلاط بتن و میلگردها به خاطر کاهش پیدا کردن حجم میلگرد ها
  • کاهش حجم آرماتورها که منجر به امکان ویبره خوری بیشتر و ایده آل تر می شود.
  • یکپارچگی آنالیز بار در محل هایی که اتصال در آنجا قرار گرفته است.
  • کاهش مواد مصرفی که منجر به کاهش هزینه حمل و نقل آن ها می شود.
  • امکان ایجاد کردن اتصال حتی در کمترین حد طول در روش فورجینگ
  • امکان حفظ کردن خاصیت های متالوژی آرماتورها
  • امکان متصل کردن سایزهای مختلف به یکدیگر و صدالبته طبق استاندارد
  • سرعت اجرا بالا
  • صرف کردن کمترین میزان هزینه
  • جلوگیری کردن از اتلاف زمان پرسنل اجرایی که وظیفه آرماتور بندی دارند.
  • امکان متصل کردن میلگردهایی که پرت و ضایعاتی هستند به وسیله فورجینگ
  • امکان استفاده در همه حالت ها
  • نیاز نداشتن به برق سه فاز
  • کاربری آسان
  • قابل حمل بودن به وسیله نیروی انسانی
  • فورجینگ دارای تائیدیه فنی از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن استو
  • کاهش نیروهای ثقلی جانبی
  • افزایش درگیری بتن با میلگرد ها به خاطر کاهش حجم اضافی میلگردها
  • افزایش مقاومت در نقاط اتصال

معایب جوشکاری فورجینگ عبارت اند از :

  • عدم کنترل میزان حرارت در اجرا فرآیند جوشکاری به دلیل استفاده از گاز اکسی استلین ، بنابراین این موضوع نشان دهنده اولین عیب این نوع از جوشکاری است.
  • یکی دیگر از معایب این نوع جوشکاری عدم محاسبه دقیق زمان لازم برای حرارت دادن است. این زمان باید به به صورت تجربی به دست بیاید.
  • الزامی بودن مهارت بسیار بالا در اپراتورهایی که با این روش جوشکاری انجام می دهند.
  • یکی دیگر از معایب قورجینگ تاثیرپذیری جوشکاری از دمای محیط و درنتیجه امکان شکنندگی بیشتر.این به این معناست که به همان میزان که محیط سرد باشد به همان اندازه کیفیت پایین تر و شکنندگی بیشتری در اتصال خواهد داشت. به همین خاطر میزان کیفیت این نوع از جوشکاری در آب و هواهای مختلف متفاوت است.
  • یکی دیگر از بزرگترین معایب جوشکاری قورجینگ تاثیر پذیری این جوشکاری از باد است.
  • علاوه بر تمام مواردی که در بالا به آن اشاره شد اگر به آرماتورها حرارت داده بشود، موجب تغییر آن ها خواسد شد. در نتیجه میزان مقاومت آن ها تا حد زیادی پایین خواهد آمد.این موضوع یکی از بزرگترین دلایلی است که عده زیادی از انسان ها نسبت به روش جوش سر به سر میلگرد یا هم فورجینگ احساس عدم امنیت داشته باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر مقالات مربوط به ساخت قطعه و cnc  و همچنین مقالات مربوط یه فرزکاری را مطالعه بفرمایید.

هنوز نظری ثبت نشده،نظر خود را ثبت کنید!


افزودن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *